Hallow beste verkenners,
Wij zijn teruggggggg na een zieke leidingsteambuilding!!!!
Ik heb even wat opzoekingswerk gedaan voor jullie en heb een interessante video gevonden die zeker jullie tijd waar is :))
Graag zou ik in het Facebook thema willen blijven en jullie dit prachtige gedicht willen meegeven dat ik heb gevonden in de groep “Ge zijt van Gavere als…”
HET LEVEN ZOALS HET IS… GAVERE
* een ludiek gedicht over de pijnpunten van Gavere*
Als u er gratis wilt parkeren,
dan moet u vooral geen Gavers leren.
Ik weet niet of u onze politiekers kent?
Zij denken dat we wonen in centrum Gent.
De markt werd netjes heraangelegd,
En aan de oudjes werd gezegd
Dat een wandeling gezond is voor de benen,
Ze zouden er beter gratis rollators uitlenen.
Paaltjes schieten uit de grond,
En de inwoner rijdt nóg eens de markt rond..
U moet hier goed uitkijken waar u gaat en staat,
Vooral in de Scheldestraat.
Hou u half gericht naar de grond.
Anders stapt u er in de stront.
In Gavere heeft men nooit over poepzakjes geleerd
Want de hondenkak wordt er zelfs aan uw dorpel gesmeerd.
Parkeerkaarten worden zelden correct uitgereikt, tenzij er een luchtje aan reikt.
Voor advies rond diefstal moet u er ook al niet zijn.
Als antwoord krijg je “uw wagen is toch ook niet klein”.
Fatsoen en respect zijn basisvaardigheden, die er moeilijk vallen aan te leren.
En wanneer hetzelfde probleem steeds terugkeert, heeft klagen geen zin.
Want camerabewaking of paaltjes plaatsen, zit er helaas niet in.
Alleen voor wie veel centjes heeft, dan lijkt het alsof men het er gratis geeft.
Er is zelfs bronwater – dat soms niet goed loopt, een tonneke minder voor wie er had op gehoopt.
De bakker, de bib, de korte parkeerzones.
Alles hier heeft charme,
Voor elk wat wils in dit dorp.
Gavere…. hop hop hop.
Maar voor mij mag er ’t één en ’t ander op de schop
Met deze mooie woorden neem ik afscheid en wens ik jullie een fijne schoolweek toe 🤪
Tot Zaterdag (btw pluspunt als je het gedichtje komt opdragen aan de leiding)

PATROUILLES
Her-manos: Finn (PL), Saël (APL), Wodan, Emma, Irene, Siebe
FF-outfitje: Mirthe (PL), Charlotte (APL), Lasse, Gust, Aaron, Ayké
Rolex-Daytona: Marthe (PL), Kira (APL), Leon, Maite, Oberon, Ehi
New-York-Yankees: Nika (PL), Arthur G. (APL), Alexine, Arthur D., Nore
Onbetaalbah-Betahh: Sofie (PL), Jasper (APL), Pepijn, Kaat, Jackie
Scouting neemt in het leven van de VG’s vaak een belangrijke plaats in. Hier hebben ze hun beste vrienden en maken ze het meeste plezier. Samen met hun leid(st)ers vormen ze een hechte groep waarin openheid, wederzijds respect en vertrouwen primeren. Ze kunnen oprecht zichzelf zijn, vrijuit babbelen, van gedachten wisselen en grapjes maken. Technieken beheersen ze al en ze zijn nog steeds verzot op (liefst knotsgekke) spelen waarin ze hun kracht, durf, spitsvondigheid en creativiteit kunnen botvieren. Vanaf nu krijgen deze jongeren ook zelf verantwoordelijkheid. Het buitenleven en de vrijheid waarmee dit gepaard gaat, doet hen glunderen.
De leiding stimuleeert de VG’s om hun remmingen te overwinnen en hun grenzen te verleggen. Ze laten hen fysieke en creatieve uitdagingen aangaan, alleen en in groep. Het is aan de leiding om te zorgen dat iedereen zichzelf kan zijn binnen deze groep, en de andere respecteert. Ze stimuleren de VG’s ook om na te denken en open te communiceren. Hun kritische zin wordt aangescherpt.
VG’s zijn, ondanks hun groeiende zelfstandigheid, nog zeer onervaren. Ze hebben leid(st)ers nodig die hen een context aanbieden waarin fouten maken mag, waarin ruimte is voor experimenteren en dromen, maar waar ook duidelijke grenzen bestaan. Hun leid(st)ers staan sterk in hun schoenen en stappen een eindje met hen mee in hun weg naar de volwassenheid.
VG’s nemen wekelijks deel aan activiteiten, gaan op weekend, organiseren misschien een project, doen een midweek en beschouwen het zomerkamp even noodzakelijk als eten en drinken. Ze genieten hier van een menu vol technieken, tocht, nachtspel en groepsgejuich.







