John Pie, beknopte biografie
John Pie werd geboren op het eiland Man voor de Britse kust op 18 april 1796. Drie maand eerder huwde zijn vader, Sir Henry Pie met zijn geliefde Mary Sachertorte. John Pie was daarbij vanaf zijn geboorte een fenomeen, hij was immers de eerste Brit die zes maand prematuur geboren werd en toch zonder problemen het leven tegemoet krijste. Volgens Sir Henry Pie had dit te maken met het feit dat buitenlandse vrouwen een meer vruchtbare baarmoeder hebben, een theorie die tot op heden echter onbewezen blijft.
John Pie leek voorbestemd voor grootse zaken. Bij zijn eerste woordjes werd duidelijk wat zijn doel was op deze wereld. Op 31 maart 1799 sprak hij immers zijn legendarische eerste woorden:
“moeder, jij bent de prille lentezon die door de regenwolken breekt en leven en liefde zaait over de prachtige velden van ons mooie eiland, de zachte lentebries die hoop in onze harten blaast en de verfrissende zomerbui die onze akkers doet heropleven”.
Samen met zijn talent werd duidelijk dat John geen makkelijke strijd zou voeren, hij was zijn tijd immers ver voor. De wereld bleek nog niet klaar voor de metafoor. Zijn vader gaf John dan ook een geweldige peer op zijn bakkes, want in die tijd was het not done om uw moeder met weerkundige fenomenen te vergelijken. Het geven van geweldige peren op het bakkes gebeurde in die tijd, bij gebrek aan metaforen, overigens letterlijk met geweldige peren, afkomstig van Ierse boomgaarden, wat behoorlijk pijn kon doen.
John’s doorzettingsvermogen was opmerkelijk, maar leidde ook tot zijn verval. John trok naar Engeland om het daar te maken, maar ook daar was men nog niet klaar voor de metafoor. Prachtige metaforen werden miskend door het bekrompen Engelse regime. Op 25 jarige leeftijd was John in de anonimiteit vervallen, de drank was zijn duivel geworden.
Het is echter toen dat de prachtige idee omtrent de taartmetafoor moet ontstaan zijn, want in september 1821 ondernam John een actie die zijn leven zou veranderen. John stal op de groentemarkt een grote meloen en wist die, verkleed als wachter van het paleis, binnen te smokkelen in de koninklijke optrekken. Aldaar plantte hij de meloen op de taart op het verjaardagsfeestje van koning George IV. Besmeurd onder chocolade stuurde King George IV John naar de diepste kerkers van het paleis, iedereen weet immers dat chocolade van die moeilijke plekken maakt.
De ruwe diamant was er, maar met wat we nu weten, is het duidelijk dat die nog veel schaafwerk vereiste. Meloenen op taarten zetten is immers een onhandig idee en bovendien past meloen niet bij chocolade, wat de universaliteit van de metafoor beknopte.
Het ongeluk van John Pie bleek echter ook zijn geluk. In de kerker had hij immers zeeën van tijd en een bewaker, Rudolph Brownie, erkende zijn talent en smokkelde schrijfgerief en banket de gevangenis in. Het is dan ook in deze donkere periode dat John Pie zijn meesterwerk “The Metaphore of the Pie (and other pastries)” schreef. Met de kers als geniale apotheose.
Via duistere en listige plannen slaagden John en Rudolph erin het boek onder het pseudoniem “Franske Vanmalderghem” onder de aandacht van de koning te brengen. King William IV ontbood de schrijver op zijn paleis in 1835. Na tien jaar duisternis, betrad John met opgeheven hoofd de vertrekken van de koning, deze keer zonder meloen, maar met metaforische kers. John werd gepardonneerd en spontaan tot ridder geslagen.
Twee weken later stierf John. Zijn buitenechtelijke zoon, Graham, stak hem neer om vervolgens met Miss Coffeecook, zijn biologische moeder te trouwen. Dit cynische einde aan een turbulent bestaan draagt enkel bij aan de legende John Pie. We noemen het dan ook graag de zure kers op de taart van zijn leven.
Dank U, John.