scoutsgroep 200E FOS

Opname in de horde

December 30, 2007 on 12:22 am | In Welpen-Felian | Comments Offgepost door Klipdas

Voor diegenen die niet zo goed weten wat er bij de belofte van een welp aan de Felian-horde aan te pas komt, is het zeker een aanrader dit verhaal te lezen, want het is het eeuwenoude verhaal van hoe mowgli in de horde werd opgenomen. Het is op dit verhaal dat onze belofte is gebaseerd! Natuurlijk mag ook wie het wel begrijpt eens zijn geheugen opfrissen en dit lezen.

De opname van Mowgli in de horde

In de Sioni heuvels was het zeven uur en een erg warme avond. Vader wolf wilde juist op jacht gaan, toen Tabaqui, de jakhals het hol binnen kwam, op zoek naar een overgebleven hapje eten. Tabaqui vertelde dat Shere Khan, de lamme tijger, zijn jachtgebied had verlegd naar deze heuvels. Je hoorde hem trouwens al grommen. Toen vader en moeder wolf goed luisterden, hoorden ze dat Shere Khan deze nacht niet op vee aan het jagen was, maar op mensen! Nu hadden de dieren in de jungle met elkaar afgesproken dat ze nooit op mensen zouden jagen, omdat daar alleen maar narigheid van kwam. Dan zouden er jagers komen en was geen dier meer veilig. Toen hoorden ze dat het gebrul overging in gehuil: Shere Khan was naast zijn prooi gesprongen en in het kampvuur terecht gekomen.

Opeens was er geritsel vlakbij in de struiken en vader wolf stond al klaar om toe te springen, toen daar een klein naakt mensenjong tevoorschijn kwam. Het was helemaal niet bang voor vader wolf. Deze pakte hem voorzichtig op en bracht hem in het hol bij moeder wolf, zodat zij het ook kon bekijken.

Toen het mensenjong daar binnen in het hol wat met de jonge wolfjes aan het spelen was, verscheen de kop van Shere Khan in de opening van het hol. Shere Khan eiste zijn prooi, het mensenjong, op, maar vader wolf gaf hem te verstaan dat het mensenjong bij hen zou blijven. Toen Shere Khan door bleef brullen om het mensenjong, werd moeder wolf zo kwaad dat ze Shere Khan aan haar bijnaam, Raksha de duivelin, herinnerde.

Ze zei hem dat het mensenjong niet gedood zou worden, maar dat er nog wel een dag zou komen dat hij jacht op Shere Khan zou maken.

Shere Khan droop af. Het mensenjong kreeg de naam Mowgli, kikvors, omdat hij zo zonder vacht was.

Toen het volle maan werd gingen vader en moeder wolf met hun jongen en met Mowgli naar de vergadering bij de raadsrots. Daar lag Akela uitgestrekt op een groot rotsblok en verzamelden alle wolven van de horde bij zich. De jonge wolfjes buitelden binnen de kring, zodat iedereen hen goed kon bekijken, Af en toe ging er eens een volwassen wolf naar het midden van de kring en snuffelde zo eens aan wat kleine wolfjes. Akela riep telkens: “Kijk goed toe wolven”, maar Shere Khan, die alles van een afstandje in de gaten hield, riep: “wat heeft een wolven-horde nu aan een mensenjong. Het is mijn prooi”. Maar Akela deed net of hij niets had gehoord en riep weer: “Kijk goed toe wolven”.

In de wetten van de jungle staat geschreven dat, als er verschil van mening is over het toelaten van een jong in de horde, dat het dan de voorspraak moet hebben van minstens twee leden van de stam. Baloe de beer, leermeester van de stam, wilde wel voor Mowgli spreken en hem alle wetten van de jungle leren. Dat was vast één.

Toen gleed er een zwarte schaduw de kring binnen. Het was Bagheera, de zwarte panter die toestemming vroeg om te mogen spreken. Hij had net een vette stier gedood en wilde deze als prijs voor het mensenjong betalen. Veel wolven hadden honger gekregen en vonden het best dat Mowgli zou worden aangenomen. Akela riep nog een keer: “kijk goed toe, o wolven”, en de wolven kwamen één voor één dichterbij om Mowgli nog eens goed te besnuffelen en te bekijken. En zo werd Mowgli opgenomen in de horden der Sionieheuvelen, voor de prijs van een stier en op voorspraak van Baloe.

Einde van dit verhaal

bron: Argonauten – Informatie voor Welpen – Junglebook